تأثیر قوانین مالیاتی بر املاک و مستغلات. 2025

سیاست‌های مالیاتی نقش مهمی در شکل‌دهی به چشم‌انداز مسکن آمریکا دارند، به همین دلیل برای فعالان حوزهٔ املاک و مستغلات ضروری است که به پیامدهای این قوانین مالیاتی برای صاحبان خانه، سرمایه‌گذاران و جوامع محلی توجه ویژه‌ای داشته باشند.
در «فروم مسائل مقرراتی» که روز جمعه در رویداد NAR NXT، تجربهٔ REALTOR® برگزار شد، یک پنل تخصصی در جلسه‌ای با عنوان «گفت‌وگوی مالیاتی: مسکن، کسورات و اولویت‌های مالیاتی آینده» به این موضوعات روز پرداخت.

بهترین زمان برای سرمایه‌گذاری در املاک

این نشست یک‌ساعته به بررسی جدیدترین تحولات مالیاتی مؤثر بر صنعت املاک پرداخت و به‌ویژه به قانون گستردهٔ «یک لایحهٔ بزرگ و زیبا» که تابستان امسال به تصویب رسید، اشاره کرد.

این قانون شامل چندین بند کلیدی است که بر مسکن، سرمایه‌گذاری و مالیات کسب‌وکارهای کوچک تأثیر می‌گذارد.

اعضای پنل شامل گریگوری آنتی‌پاف (حسابدار رسمی، متخصص حسابداری املاک، واترفورد کانتیکات)، رایان الیس (رئیس مرکز اقتصاد آزاد و مشاور شرکت حقوقی Akin در واشنگتن) و گرگ زاگورسکی (کارشناس ارشد سیاست‌گذاری مالکیت مسکن در شورای ملی آژانس‌های مسکن ایالتی، واشنگتن) بودند.

رئیس نشست، آندریا شریدان از شرکت Keller Williams KC North در کانزاس‌سیتی، از اعضای پنل خواست تا چند نکتهٔ مهم از قانون «یک لایحهٔ بزرگ و زیبا» را که بیشترین اهمیت را برای صنعت املاک دارند، بیان کنند؛ از جمله کسورت درآمد کسب‌وکار واجد شرایط (QBI)، قوانین استهلاک و روش محاسبهٔ مالیات بر عایدی سرمایه.

الیس به اطمینان‌بخشی و منافع این قانون برای مالیات‌دهندگان اشاره کرد، زیرا کسورات QBI که با عنوان کسورات بخش 199A نیز شناخته می‌شود، با این قانون دائمی شده‌اند. QBI به مالیات دهندگان واجد شرایط اجازه می‌دهد تا حداکثر 20٪ از درآمد کسب و کار واجد شرایط را از مشاغل انتقالی (مالکیت انحصاری، مشارکتی و شرکت‌های S) و همچنین 20٪ از سود سهام صندوق سرمایه‌گذاری املاک و مستغلات واجد شرایط (REIT) و درآمد مشارکت عمومی واجد شرایط (PTP) کسر کنند.

آنتی‌پوف بخش ۱۹۹A را «اساساً یک کوپن تخفیف ۲۰ درصدی روی درآمدی که در کسب‌وکارتان ایجاد می‌کنید» نامید.

پیش از تصویب این قانون، قرار بود این کسورات در پایان سال ۲۰۲۵ منقضی شوند. اگرچه اکنون تاریخ انقضا ندارند، اما آنتی‌پاف یادآور شد که کنگره‌های آینده می‌توانند این قانون را دوباره بررسی کنند:
“همه‌ این چیزها دائمی هستند… تا زمانی که نباشند.”

او افزود:
“از دیدگاه مالیاتی، هیچ زمانی در تاریخ بهتر از سرمایه‌گذاری در املاک و مستغلات برای حرفه ما نبوده است.”

این موضوع به دلیل کسورات QBI و قوانین استهلاک تشویقی است. طبق قانون جدید، این استهلاک تشویقی، به مالکان املاک اجاره‌ای امکان می‌دهد استهلاک برخی دارایی‌ها را تسریع کنند. این قانون تا سال مالی ۲۰۳۰ معتبر است.

آنتی‌پاف در جلسه‌ای جداگانه در روز بعد، همچنین به قوانین زیان غیرفعال فدرال اشاره کرد که به فعالان املاک (طبق تعریف IRS) اجازهٔ دریافت کسورات مالیاتی می‌دهد که برای مالیات‌دهندگان عادی در دسترس نیست.

نگاهی به آینده

زاگورسکی نیز مانند دیگر اعضا بر لزوم همکاری فدرال–ایالتی در برنامه‌های مسکن و همچنین حفظ وضعیت «پیمانکاری مستقل» برای فعالان املاک تأکید کرد.

شریدان نشست را با تأکید بر تعهد NAR به دفاع از سیاست‌های مالیاتی عادلانه و رشدگرا که مالکیت مسکن و سرمایه‌گذاری در املاک را در سراسر آمریکا تقویت می‌کنند، به پایان رساند.

او گفت: با نگاه کنگره به اولویت‌های مالیاتی جدید، REALTORS همچنان صدای حامی مسکن، فرصت و رونق جامعه خواهند بود.

تأمین مالی مسکن مقرون‌به‌صرفه: قدرت اعتبارات مالیاتی

در این نشست همچنین نیل رکلف، معاون اجرایی و مدیر عملیاتی ادارهٔ مسکن هیوستون، سخنرانی کرد.

رکلف توضیح داد که چگونه مشوق‌های مالیاتی، به‌ویژه اعتبار مالیاتی مسکن برای افراد کم‌درآمد (LIHTC)، همچنان موتور محرک توسعهٔ مسکن مقرون‌به‌صرفه در شهرهایی مانند هیوستون هستند.

او گفت:
«من در تمام برنامه‌های مسکن مقرون‌به‌صرفهٔ دولت فدرال در نقش‌های مختلف حضور داشته‌ام. به نظر من، LIHTC بهترین آن‌هاست. چرا؟ به‌خاطر مشارکت‌های عمومی–خصوصی.»

رکلف همچنین به پیامدهای گستردهٔ قانون جدید اشاره کرد و گفت که مفاد این قانون فرصت‌های بیشتری برای مسکن اقشار مختلف درآمدی ایجاد می‌کند و فرایند تخصیص اعتبارات را برای نهادهای محلی ساده‌تر می‌سازد.

ترجمه: مسکن آمریکا l منبع: nar.realtor/magazine